Zevenblad                                          5 april 2026

Lastig onkruid in de tuin


... maar goed voor onze gezondheid. Vooral de verse, jonge blaadjes in het voorjar bevatten vitamine C, kalium, magnesium

calcium, ijzer en secundaire plantaardige stoffen zoals etherische olie en flavonoïden met een antioxidatieve werking. Hoewel dit kruid vroeger in geen kruidenboek ontbrak en in kloostertuinen extra werd aangeplant zien we haar in de moderne natuurgeneeskunde vrijwel niet meer terug. Vroeger werd Zevenblad niet alleen als groente gebruikt, maar ook als middel tegen jicht en andere reumatische ziekten. Dat ze een belangrijk jichtkruid was zien we terug in haar latijnse naam "Aegopodium podagria". "Podagria" betekent vrijvertaald "voetjicht". Aegopodium komt van het Grieks en betekent zoveel als 'geitenpootje' (naar de vorm van het blad). Haar reputatie als belangrijk jichtkruid is ze door de eeuwen heen langzaam kwijt geraakt.


Je vindt het Zevenblad vaak op half schaduwrijke plekken aan de rand van bossen, rivieroevers en soms ook in de tuin. Het plantje is weinig veeleisend en heeft het vermogen om zich onder de grond snel te verspreiden via de wortelstok die lange uitlopers vormt. Eenmaal in je tuin geariveerd is ze er lastig weer uit te krijgen. Gelukkig kun je er ook nuttig gebruik van maken. De blaadjes hebben een licht pittige smaak en kunnen rauw in salades, smoothies of in een pesto worden gebruikt of wanneer je ze roerbakt, worden toegvoegd aan allerlei gerechten. Naast het gebruik als groente is Zevenblad ook te verwerken in een mineraalrijk kruidenzout. Van gedroogde blaadjes kun je samen met andere kruiden, theemengsels maken. Zevenblad heeft een licht diuretisch effect. De nieren worden hierdoor iets gestimileerd om meer urine te produceren waardoor extra water, zouten en afvalstoffen worden uitgescheiden, wat ondersteunend kan werken bij gewrichtsklachten als reuma of jicht. Ook worden kruiden met een diuretische werking ingezet bij hartfalen, hoge bloeddruk en oedeem omdat het vochtophoping (oedeem) vermindert, de bloeddruk kan verlagen en het hart ontlast. Er bestaan echter andere kruiden met een sterkere diuretische werking zoals bijvoorbeeld de Guldenroede, Brandnetel, Berkenblad, Peterselie of Heermoes.

 

Zevenblad is aan de bladeren vrij makkelijk te herkennen. De veerdelige bladeren bestaan meestal uit 7 deelblaadjes waaraan dit kruid haar naam Zevenblad te danken heeft. De bovenste drie deelblaadjes zitten direct aan de middelste bladnerf. De onderste blaadjes hebben een klein steelte. Je kunt echter ook bladeren met 3, 5 of 9 deelblaadjes tegenkomen. Een ander kenmerk van het Zevenblad is het geultje dat over het bladsteeltje loopt. 


Het Zevenblad is lid van de familie van de Schermbloemen en bloeit in mei - juni met witte bloemschermen. Veel schermbloemigen lijken qua bloeiwijze sterk op elkaar en zijn makkelijk met elkaar te verwisselen. Let daarom goed op de bladeren of je de juiste plant te pakken hebt want er bestaan ook giftige schermbloemigen.


De beste tijd om het Zevenblad te verzamelen is nu aan het begin van de lente tot het begin van de zomer. In deze periode zijn de blaadjes het meest mals, aromatisch en bevatten ze de hoogste concentratie voedingsstoffen. Je plukt de blaadjes het beste in ochtend als de zon nog niet te warm is.



Kruidenzout

Voorjaarskruiden zijn ideaal om te verweken in een kruidenzout. Ze zijn mals en bevatten veel mineralen en sporenelementen. Kruidenzout is een gezond alternatief voor gewoon keukenzout. Kruidenzout bevat naast zout ook gedroogde kruiden en specerijen. Hierdoor heb je aanzienlijk minder zout nodig om gerechten op smaak te brengen. Omdat we in het algemeen eerder teveel als te weinig zout eten kan kruidenzout een positieve bijdrage leveren aan onze gezondheid. Voor onze bloeddruk en onze nieren is te veel zout ongunstig. Gewoon keukenzout bestaat voor het grootste deel uit natrium en chloride. Door er kruiden aan toe te voegen verrijk je het zout met waardevolle mineralen en andere secundaire plantenstoffen.


Bij de keuze voor het zout kun je kiezen tussen geraffineerd tafelzout of natuurlijke zouten. Geraffineerd tafelzout is een sterk verwerkt industrieel product. Het wordt chemisch gereinigd (gebleekt) en verwerkt tot zuiver natriumchloride (vaak meer dan 99%). Daarbij gaan bijna alle mineralen en sporenelementen die oorspronkelijk aanwezig waren verloren. Meestal wordt hier een anti-klonteringsmiddel aan toegevoegd. Het wordt ook vaak verrijkt met jodium en fluoride.


Natuurlijke zouten worden uit de zee of uit de berg gewonnen. Ze worden soms gewassen en gedroogd. Hierdoor behouden ze hun natuurlijke samenstelling. Ook dit zout bevat voor het grootstse deel natriumchloride (meestal tussen 95% en 98%) maar ook van nature voorkomende mineralen en sporenelementen in kleine hoeveelheden, zoals magnesium, calcium, kalium, ijzer en zink. Het beïnvloedt niet alleen de smaak en kleur van het zout, maar heeft ook een extra waarde voor onze gezondheid. Door er kruiden aan toe te voegen pep je dit zout nog extra op.


Recept 1

  • 50 - 100 gram Zevenblad (of een mix van verschillende wilde kruiden als Brandnetel, Smalle Weegbree of Duizendblad) 
  • 100 gram zout naar wens

Hak de kruiden heel fijn, meng er het zout doorheen en laat het even rusten. Maal de kruiden met het zout vervolgens zo fijn mogelijk in een keukenmachine en spreid het daarna uit op een groot plat bord. Laat het zout opdrogen en maal het daarna nog een keer in de keukenmachine of nog beter, als je die hebt, in een electrische koffiemolen. Spreid het opnieuw uit en laat het nogmaals goed drogen. Eventueel kun je het ook op een heel laag pitje in een koekenpan onder voordurend roeren licht verwamen zodat ook het laatste vocht kan verdampen. Ik had zelf nog gedroogde Heermoes van vorig jaar over en heb deze ook fijn gemalen en aan het kruidenzout toegevoegd.



Recept 2

Een andere manier om kruidenzout te maken is van gedroogde kruiden. De gedroogde kruiden maal je het beste in een electrische koffiemolen heel fijn. Daarna vermeng je de kruiden met een hoeveelheid zout naar wens en verwarm je het zout onder voortdurend roeren, op een heel laag pitje, ongeveer 5-10 minuten in een koekenpan zodat je zeker weet dat al het vocht verdampt is. Zorg ervoor dat het niet te heet wordt en verbrand.